Αρβανίτη - Kαραντάσσιου

Η Βίκυ Αρβανίτη μετά την αποχώρηση της Βάσως Καραντάσσιου από την εθνική, επέλεξε για παρτενέρ της την Μαρία Τσιαρτσάνη ευελπιστώντας ότι μαζί θα συνθέσουν ένα αχτύπητο δίδυμο έτοιμο για νέες επιτυχίες. Η Βίκυ έγραψε στο blog της στο SPORT 24 για τη νέα σελίδα στην καριέρα της.

Βίκυ και Μαρία on the beach!

Μετά την αποχώρηση της Βάσως από την ενεργό δράση τον περασμένο Σεπτέμβριο, κλήθηκα να μπω στη διαδικασία επιλογής καινούριας συμπαίκτριας για τον επόμενο κύκλο που ξεκινά.

Μετά από σκέψη όλο αυτό το διάστημα κατέληξα να επιλέξω τη Μαρία Τσιαρτσιάνη από το έτερο ελληνικό δίδυμο για συμπαίκτριά μου. Αφού ήρθα σε επικοινωνία με τη Μαρία αποφασίσαμε από κοινού να κάνουμε μια νέα αρχή ως ομάδα από την ερχόμενη σεζόν.

Θεωρώ ότι είναι η καλύτερη επιλογή, μιας και η Μαρία είναι μία έμπειρη αθλήτρια με πολλά προσόντα και με θέληση να πετύχει πολλά στο χώρο του αθλητισμού. Με γνώμονα όλα αυτά και με την όρεξη που έχουμε και οι δυο για δουλειά πιστεύω και ελπίζω να καταφέρουμε να κάνουμε ένα καλό δίδυμο που θα μπορεί στην πορεία να διατηρηθεί σε υψηλό επίπεδο.

Το επόμενο διάστημα θα ξεκινήσουμε και προπονήσεις στο γήπεδο μιας και θα υπάρχουν κάποιες τεχνικές αλλαγές και για τις δυο μας, με τη Μαρία να αλλάζει θέση και με εμένα να εξειδικεύομαι στον τομέα της άμυνας. Βάζουμε λοιπόν τα κεφάλια μέσα και ξεκινάμε δουλειά.

Το μόνο θέμα που εκκρεμεί και είναι σημαντικό είναι αυτό του προπονητή και καλούμαστε να το λύσουμε άμεσα μιας και το γήπεδο μας περιμένει.

Στο νέο αυτό ξεκίνημα θα θέλαμε να έχουμε τον κόσμο κοντά μας να μας στηρίξει και να μας υποστηρίξει καθώς και τους χορηγούς μας που είναι κοντά μας όλα αυτά τα χρόνια. Θα σας ενημερώνω τακτικά για την πορεία και τα νέα της ομάδας μας.

Μετά  το  χρυσό  μετάλλιο  της  Αγγλίας  και  άλλον  ένα ημιτελικό  στο   Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, μετά  από  πολύχρονη  παρουσία  στον  αθλητισμό, πήρα  τη  «δύσκολη» όσο  και  «εύκολη»   απόφαση  να  εγκαταλείψω   την  ενεργό  δράση.
Πάντα  έλεγα  μέσα  μου  ότι  η  ιδανικά  κατάλληλη  στιγμή  θα  ήταν  μετά  από  ένα χρυσό  μετάλλιο. Είμαι  τυχερή  που  πραγματοποιήθηκε  αυτή  η  ευχή.
Καθ’ όλη  τη  διαδρομή  μου  έζησα  πολύ  όμορφες  στιγμές  με  την  Έφη  και  τη  Βίκυ, καθώς  και  με όλους  τους  συνεργάτες  μου. Στη  πορεία  βέβαια  πρέπει  να  πω  ότι  αντιμετώπισα  αρκετές  δυσκολίες και   εμπόδια   όμως  με  πίστη  και  σκληρή  δουλειά  κατάφερα  να  αγγίξω  τα  όνειρά  μου.
 
Η αποκομιδή  όλων  αυτών  των  κόπων  ξεπέρασε  και  τις  αρχικές  μου  προσδοκίες,  όταν  το  ’98  με  την  Έφη  άφηνα  τη  σιγουριά  της  σάλας  για  ένα  «νέο  και  άγνωστο»  άθλημα,  το  οποίο  έμελλε  να  με  αποζημιώσει  με  μια  ανεκτίμητη  αθλητική  ζωή,  γεμάτη  συγκινήσεις.
Δε  μένει  παρά  να  ευχαριστήσω  ιδιαίτερα  τις  συμπαίκτριες  μου  Έφη  και  Βίκυ  για  τα  όσα  μοιραστήκαμε,  τους  προπονητές  και  συνεργάτες  που  είχα , την  Ομοσπονδία  και  τους  χορηγούς  που  βοήθησαν  τις  ομάδες  μου  σε  δύσκολους  καιρούς.
Τέλος  θέλω  να  ευχαριστήσω  το  φίλαθλο  κοινό  που  με  αγκάλιασε  από  όταν  ξεκίνησα  το  ταξίδι  μου, από  την  άμμο  του  Σχοινιά  μέχρι  το  Σύδνευ, με  ακολούθησε  από  τη  Ρόδο  και  το  Ξυλόκαστρο  έως  το  Σταβάνγκερ,και  συνέχισε  να  είναι  κοντά  μου  μέχρι  το  μακρινό  Πεκίνο. 
 
Το σπουδαίο  ήταν  ότι  μου  στάθηκε  όχι  μόνο  στις   χαρές  αλλά  κυρίως  στις  λύπες και  αυτό  δεν  θα  το  ξεχάσω  ποτέ.
Τώρα  η  επιθυμία  μου  είναι  να  βρεθώ  κοντά  στην  οικογένειά  μου  και  τους  ανθρώπους  που  αγαπώ, θέλω  να  τους  ανταποδώσω  λίγη  από  την  υπομονή  και  το  θάρρος  που  μου  έδωσαν  όλα  αυτά  τα  χρόνια, ενθαρρύνοντάς   με να  κυνηγήσω  το  όνειρό  μου.

Δεν  θα  σταματήσω  να  παρακολουθώ  το  άθλημα  που  αγάπησα  και  δε  θα πάψω  να  χαίρομαι  με  τις  επόμενες  επιτυχίες  που  ελπίζω  να  γίνουν  ακόμα  περισσότερες  από  τις  υπάρχουσες.

Επιτέλους  καταφέραμε  να  επιστρέψουμε  στη  κορυφή,  αφού  κατακτήσαμε  το  χρυσό  μετάλλιο  στο  Ευρωπαϊκό  Πρωτάθλημα  στο  Μπλακπουλ  της  Αγγλίας. Ήρθε  σε  μια  πολύ  καλή  στιγμή,  μετά  από  ένα  μήνα    δύσκολο  για  εμάς , τόνωσε  την  αυτοπεποίθησή  μας  και  μας  δικαίωσε  ηθικά  τώρα  που  τελειώνει  σιγά-σιγά  η  σεζόν.

 Οι  τελευταίες  δέκα  μέρες  ήταν  δύσκολες  μια  που  είχαμε  προβλήματα,  αλλά  προσπαθήσαμε  να  τα  ξεχάσουμε  και  να  δείξουμε  τον  καλό  μας  εαυτό  εκεί, όπως  και  έγινε.

Η  επιτυχία  βέβαια  ήταν  διπλή  αφού  στο  βάθρο  βρεθήκαμε  και  οι  δυο  εθνικές  ομάδες,  και  η  Θάλεια  με  τη  Μαρία  στη  τρίτη  θέση,  και  έτσι  το  όνειρό  του  προπονητή  μας    επί  τέσσερα  χρόνια  ήδη,  έγινε  πραγματικότητα. Ήταν  συγκινητικό  να  κυματίζουν  δυο  ελληνικές  σημαίες  ,κάτι  που  δεν  έχει  ξανασυμβεί  ποτέ  στο  Μπιτς –Βόλλευ .

Αύριο  μεταβαίνουμε στο  Σόσι  της  Ρωσίας  προκειμένου  να  λάβουμε  μέρος  στο  επόμενο  Πανευρωπαϊκό    και  μετά  να  πάμε  τις  πολυπόθητες  διακοπές. Δεν  κατάφερα  να  πάω  διακοπές  μέχρι  τώρα  και  ελπίζω  να  γυρίσουμε  καλά  και  να  ξεκουραστούμε  επιτέλους,  έπειτα  από  μια  τόσο  κουραστική  χρονιά.

Τα  τουρνουά  συνεχίζονται,  μαίνονται  άλλα  3  αλλά  θα  συζητήσουμε  μόλις  γυρίσουμε  από  τις  διακοπές  μας  αν  θα  τα  ακολουθήσουμε.

Γεια  σας  και  θα  τα  ξαναπούμε.

Δυο μέρες πέρασαν από τον τελευταίο μας αγώνα απέναντι στις Βραζιλιάνες και αυτή τη στιγμή, πιο ήρεμη από τις προηγούμενες μέρες,πίνω τον καφέ μου και σκέφτομαι αυτά που ζήσαμε εδώ με τη Βίκυ.

Σήμερα αρχίσαμε να ξαναβρίσκουμε το χαμόγελό μας και να σκεφτόμαστε τη συνέχεια, να οργανώνουμε τις επόμενες προπονήσεις, τα τουρνουά που θα πάμε και τις διακοπές που θα κάνουμε για μια εβδομάδα, πριν επιστρέψουμε στη δράση.

Αν και νιώθουμε στενοχώρια από την απόδοσή μας εδώ, φαίνεται ότι οι ευχές και η αγάπη σας φώτισαν το σκοτεινό μας βλέμμα και ανακούφισαν τη βαριά μας διάθεση.

Από τα μηνύματά σας κατάλαβα ότι η επιτυχία δεν είναι παντοτινή, η αποτυχία δεν είναι μοιραία και αυτό που μετράει είναι το θάρρος μας να συνεχίζουμε. Αυτό πρέπει να κάνουμε και κάπως έτσι πρέπει να πορευτούμε, κοιτάζοντας αισιόδοξα το μέλλον και θέτοντας καινούριους στόχους.

Οι Ολυμπιακές μου εμπειρίες ήταν ιδιαίτερα διδακτικές και για μένα και για τη Βίκυ και θα προσπαθήσουμε να τις αξιοποιήσουμε όχι μόνο στο γήπεδο αλλά γενικότερα στη ζωή μας μια που τα διδάγματα είναι πολλά και σημαντικά.

Έχουμε την ευθύνη, γνωρίζουμε τα λάθη μας και όπως πράξαμε τόσες άλλες φορές, τα αποδεχθήκαμε, τα συζητήσαμε μεταξύ μας και αποφασίσαμε, αυτά να είναι ο οδηγός μας για να προχωρήσουμε στους επόμενους μεγάλους αγώνες που θα παίξουμε.

Βέβαια για μένα δεν ξέρω αν θα υπάρξουν επόμενοι Ολυμπιακοί αγώνες, αλλά μεγάλος αγώνας είναι και αυτός της «ζωής» και όταν σε αυτόν έχεις το πάθος, την  υπομονή και τον χαρακτήρα που απαιτείται, τότε ευκολότερα θα βγουν όλα αυτά στο γήπεδο.

Το αποτέλεσμα με κάνει να λυπάμαι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα άλλαζα, όσα έχω κάνει με τη Βίκυ αυτά τα 4 χρόνια για την ελάχιστη Ολυμπιακή διάκριση. Όλα αυτά ήταν και είναι το καμάρι μας, για όλα αυτά έχουμε κουραστεί πολύ, έχουμε χαρεί πολύ, έχουμε κλάψει και πολύ, μαζί και οι δυο, όπως και τώρα.

Αυτό είναι ο αθλητισμός για μένα, για αυτό παίζω μέχρι αυτή τη στιγμή και για αυτά τα συναισθήματα, έχω θυσιάσει κομμάτια από την προσωπική μου ζωή.

Ευχαριστώ τη Βίκυ για όλα όσα έχουμε περάσει και θα προσπαθήσω να αγωνιστώ όσο καλύτερα μπορώ για όσο καιρό ακόμα θα παίξουμε μαζί.

Η αγάπη σας είναι ανεκτίμητη και η στήριξή σας πολύτιμη για την συνέχεια.

Θα τα ξαναπούμε.

Ευχαριστώ πολύ,

Βάσω

Γεια σας ,

Βρισκόμαστε στο Πεκίνο όπου συνεχίζεται η αγωνιστική δραστηριότητα. Αύριο παίζουμε κόντρα στη Βραζιλία , σε ένα παιχνίδι χωρίς ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα δυστυχώς!!

Μετά και από τη χθεσινή ήττα κόντρα στις Μεξικανές Καντέλας-Γκαρσία με 2-1 σετ, χάθηκε κάθε ελπίδα για πρόκριση στην επόμενη φάση ανεξαρτήτως αποτελέσματος στον αυριανό αγώνα. Είχαμε περισσότερες προσδοκίες γι αυτό το τουρνουά αλλά δυστυχώς δεν έγιναν πραγματικότητα.

Η απόδοσή μου σε αυτούς τους αγώνες δεν ήταν αυτή που θα ήθελα και παρόλα αυτά παραλίγο να κερδίσουμε. Δεν ήταν το τουρνουά μου αυτό, γι’αυτό και παίρνω πάνω μου την ευθύνη για αυτές τις εμφανίσεις. Θα ήθελα κάτι καλύτερο μιας και με τη Βάσω έχουμε πετύχει τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια και μία Ολυμπιακή επιτυχία θα ήταν ότι καλύτερο για το κλείσιμο αυτής της τετραετίας. 

Η ζωή συνεχίζετε όμως και ο αθλητισμός όπως ξέρουμε έχει χαρές και λύπες. Θα το ήθελα πολύ πάντως να έχουμε μία δεύτερη ευκαιρία στο Λονδίνο ξανά με τη Βάσω.

Αύριο παίζουμε στις 7 το πρωί ώρα Ελλάδος με τις Βραζιλιάνες Ρενάτα-Ταλίτα. Θα είναι δύσκολο παιχνίδι μιας και πρόκειται για μία από τις καλύτερες ομάδες αλλά και υποψήφια για κάποιο μετάλλιο, αλλά θα το παλέψουμε και θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό. 

Σας ευχαριστούμε για τις ευχές και την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια.