Αρβανίτη - Kαραντάσσιου

Πέρασε  και  η  δεύτερη  εβδομάδα    της  προετοιμασίας  και  μπαίνουμε  στην  τρίτη  και  τελευταία.  Η  Βίκυ  σας  μίλησε  για  τα  αγωνιστικά  και  πράγματι  κάπως  έτσι  είναι  το  πρόγραμμά  μας  εδώ, με  πολλή  προπόνηση  και  καλά  φιλικά  παιχνίδια. Η  κούραση  ήταν  μεγάλη  αυτήν  την  εβδομάδα  και  για  του  λόγου  το  αληθές, πρέπει να σας πω ότι το φώς  στο  δωμάτιό  μας  δεν  έσβηνε  μετά  τις  9.30  το  βράδυ.

 Μάλιστα  αυτές  τις  μέρες  χρησιμοποιούσαμε  ταξί   για  να  πάμε  4-5  τετράγωνα   μετά  το  ξενοδοχείο  μας  για  να  φάμε..!!  Ο  καιρός  έκανε  την  κατάσταση  χειρότερη, γιατί  έκανε  πολύ  ζέστη   και    υγρασία,  χωρίς  να  φυσάει  καθόλου.

Eκτός όλων  αυτών, είναι   σημαντικό  ότι  εδώ οι  Βραζιλιάνοι  αγαπούν  πολύ  το  Μπίτς-Βόλλευ  και  για  αυτό  ανήκει στα μεγαλύτερα  βραζιλιάνικα αθλήματα, το οποίο παράγει  πολύ  θέαμα, σπουδαίους  αθλητές, μεγάλες  χορηγίες, αρκετή  δημοσιότητα   και   από  αυτό  το  σπορ   ζούνε  πολλοί   άνθρωποι    και  ακόμα  περισσότερες  οικογένειες.

Συχνά  αν  περπατήσετε  στην  Coppacampana      ή  στην     Ipanema   θα  σας  προκαλέσει  εντύπωση  ότι  για  μια  επαγγελματική   ομάδα,  δηλαδή  για  2  άτομα ,  μπορεί  να  υπάρχουν  4-5  άτομα  βοηθοί  και  ένας  προπονητής  ταυτόχρονα, δηλαδή  6  άτομα  για  2  αθλητές…όταν  στη  Ελλάδα  και  στη  υπόλοιπη  Ευρώπη  πασχίζουμε  να  έχουμε  δυο   σίγουρους  βοηθούς  σε  κάθε  προπόνηση, και  αυτό  φαντάζει  δύσκολο  αρκετές  φορές.

Συχνά   κάποιοι  από  τους  βοηθούς  που  συμμετέχουν    στο  πρόγραμμά  τους    προέρχονται  από  τις  γνωστές  «φαβέλες» (τα  σπίτια  των  απόρων).  Είναι  πολύ  φτωχοί    και    εξαθλιωμένοι  άνθρωποι,  που   καταφέρνουν   μέσα  από  αυτή  την  απλή  φαινομενικά    δουλειά, να  στήνουν, να  ξεστήνουν γήπεδα , να τα   βρέχουν  και  να  τα  φροντίζουν   να   προσκομίζουν,   έστω   τα  ελάχιστα  στις  οικογένειές  τους.

Οι  συνθήκες  για  να  γίνει  καλή  προπόνηση  είναι  ιδανικές  αφού  και το  κόστος   ζωής  διαφέρει  κατά  πολύ   από  το  δικό  μας, για  αυτό  και  κάποιες  ανέσεις  που  υπάρχουν  εδώ,  με  τα δικά μας   κόστη,  θεωρούνται  πολυτέλεια  στην  Ελλάδα…

Επίσης   κάτι  άλλο  που  θα  κάνει  εντύπωση, είναι  ότι  το  Σάββατο  το  πρωί, όλες  οι  ομάδες  Βραζιλιάνικες  και  μη,  κάνουν   μόνο  το  πρωί  προπόνηση   επειδή  όλες  τις  υπόλοιπες  ώρες  του  Σαββάτου  και  της  Κυριακής   όλα   τα  γήπεδα  είναι  νοικιασμένα  ή  κλεισμένα  για  τους  αυτόχθονες  λάτρεις  του  Μπιτς-Βόλλευ,  ενήλικες  και  μεσήλικες,  που  παίζουν  μέχρι  αργά   το  βράδυ.

Θα  δείτε  και  ποδόσφαιρο  στην  άμμο αλλά  δεν  είναι  το  ίδιο  με  το  Βόλλευ.  Το  ίδιο  πράγμα  συμβαίνει  και  στην  Αμερική  και  το  χω  ζήσει. Είναι  απίστευτο  το  πόσο  μεγάλο  είναι  το  άθλημα  σε  αυτές  τις  2  χώρες  και  πόσο  το  προστατεύουν  ώστε  να  αναπτυχθεί  ακόμα  περισσότερο.

Δεν  θα  ήθελα να  σας  κουράσω  περισσότερο, απλώς   κάποια  πράγματα που  θα  μας  παραξένευαν, εδώ  θεωρούνται  αυτονόητα..
Τώρα   που  το  θυμήθηκα  ..πρέπει  να  σας  αφήσω  και  να  βγώ  έξω  για  να  πάρω  κάποια  δώρα  στην  Ελλάδα..
Θα  τα  λέμε..

Γεια σας

Ελπίζω όλοι να περάσατε καλά τη μέρα των Χριστουγέννων.  Παρόλο που έχουμε διακοπές μέχρι και τις 7 Ιανουαρίου, θα μείνω εδώ για τις γιορτές, άλλωστε αυτές τις μέρες συνηθίζετε να τις περνάμε οικογενειακά. 

Από μικρή περίμενα πάντα με λαχτάρα τις διακοπές των Χριστουγέννων γιατί ήξερα ότι θα πάρω και πολλά δώρα, διότι εκτός των άλλων έχω την γιορτή μου την Πρωτοχρονιά. Αυτές τις μέρες είμαι από το ένα τραπέζι στο άλλο, αλλά προσπαθώ να αντιστέκομαι σε κάποιες λιχουδιές αν και είναι λίγο δύσκολο.

Κάτι που θυμάμαι τα τελευταία χρόνια, γιατί είμαι και λίγο προληπτική, είναι ότι το 2005 και το 2007 που είχα βρει το φλουρί στη βασιλόπιτα είχα και τις πιο επιτυχημένες σεζόν με τη Βάσω. Άρα ελπίζω να συμβεί το ίδιο και φέτος!!

Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους αναγνώστες του Sport24 χρόνια πολλά με υγεία, αγάπη, ευτυχία και εύχομαι το 2008 να είναι χρονιά δημιουργίας και επιτυχιών για όλους.

Θα τα ξαναπούμε τον επόμενο χρόνο…  να περάσετε όλοι καλά!

Αυτή είναι ίσως μία από τις πιο χαλαρές στιγμές μου. Βρίσκομαι στο σπίτι μου, έχω χρόνο για την οικογένεια μου και τους φίλους μου και γενικά περνάω καλά. Αν και οι προπονήσεις συνεχίζονται κανονικά ενόψει του Παγκοσμίου στο Πουκέτ, έχω λίγο χρόνο να αφιερώσω στον εαυτό μου και να κάνω πράγματα που με ευχαριστούν.

Αυτές τις μέρες είδα όλους τους φίλους μου που είχα καιρό να τους δω, ασχολήθηκα με διάφορες εργασίες που είχα αφήσει στη μέση λόγω των υποχρεώσεών μου στο Εξωτερικό, πήγα διακοπές γιατί το χρειαζόμουν και μπορώ να πω ότι ξεκουράστηκα. Είναι πολύ σημαντικό κάποιες φορές να μπορείς να χαλαρώσεις έστω και για λίγο.

Όπου να ναι παντρεύεται και η συμπαίκτριά μου Βάσω Καραντάσιου και θα έλεγα ότι στις τελευταίες προπονήσεις το κλίμα είναι εορταστικό. Προετοιμαζόμαστε από τώρα για το γλέντι που θα ακολουθήσει! Της εύχομαι η ώρα η καλή και να είναι πάντα ευτυχισμένοι μαζί.

Ανυπομονώ να τη δω νυφούλα!

Βίκυ

Γεια σας από την παγωμένη Ρωσία. Συγκεκριμένα βρισκόμαστε στην Αγία Πετρούπολη όπου συμμετέχουμε στο OPEN του Παγκοσμίου σιρκουί. Η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή κάτι που δυσκολεύει τις προσπάθειες όλων.

Μετά και την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος θέλουμε να κλέισουμε κατά κάποιο τρόπο τη χρονιά μας με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Να υπενθυμίσω ότι θα συμμετάσχουμε σε ένα ακόμα τουρνουά παγκοσμίου στο Πουκέτ γύρω στα τέλη Οκτωβρίου.

Κάθε αρχή και δύσκολη, έτσι και στο πρώτο μας παιχνίδι κόντρα στη Γαλλία δυσκολευτήκαμε αλλά τελικά παραμείναμε ζωντανές στο παιχνίδι της πρόκρισης και σε συνδυασμό με τη νίκη επί της Κουβανικής ομάδας εξασφαλίσαμε την ένατη θέση.

Σήμερα το πρωΐ όμως γνωρίσαμε την πρώτη μας ήττα από τις Αμερικανίδες Μπος/Ρος. Δεν το βάλαμε όμως κάτω και πετύχαμε τη νίκη επί της Ελβετικής ομάδας με την οποία παρατείναμε την παραμονή μας στη Ρωσία.

Αύριο σειρά έχει η ρωσική ομάδα όπου με νίκη θα βρεθούμε μια ανάσα από τα ημιτελικά της διοργάνωσης. Πάντως είμαστε πολύ χαρούμενες που και σε αυτό το τουρνουά καταφέραμε να μπούμε στην οκτάδα.

Υποσχόμαστε να προσπαθήσουμε για το καλύτερο αύριο και να έχουμε ένα happy end μιας και μετά από αυτό το τουρνουά θα έχουμε καιμ λίγο καιρό για διακοπές!!! Επιτέλους!! Μετά από 20 συνεχείς εβδομάδες αγώνων περιμένουμε με ανυπομονησία τις διακοπές ώστε να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας.

Ελπίζω να τα πούμε σύντομα, χαιρετισμούς από τη χώρα των τσάρων!

To  τουρνουά  της  Βαλένθια  τελείωσε  και  μας  βρήκε  Πρωταθλήτριες  Ευρώπης  για 3η  φορά  εμένα  και  για  2η  τη Βίκυ. Το  τουρνουά  δεν επρόκειτο να ξεκινήσει  καλά αφού  μέχρι  τη  τελευταία  μέρα δεν είχα λάβει τις βαλίτσες  μου… Εγώ  πάλι  ήμουν  ψύχραιμη,  μόνο  ο  προπονητής  μας  ανησυχούσε  για  τη  βαλίτσα  μου  πιο  πολύ  και  από  μένα.

Η  Βίκυ  χαμογελούσε  βέβαια  υπαινικτικά  τη   μέρα  πριν  τον  αγώνα..  και    δεν   άργησα   να καταλάβω  το  γιατί.. .Κάθε, μα   κάθε  φορά  που  χάνουμε βαλίτσες,  παίρνουμε  χρυσό  μετάλλιο….μπορεί  να  γελάτε  αλλά έτσι  έχει  συμβεί. Ετσι  έγινε.

Τα παιχνίδια ξεκίνησαν,  και η ομάδα  από  το  πρώτο  κιόλας  παιχνίδι  έδειξε τη πυγμή  της   και  φτάνοντας  μέχρι  το  τελικό είχαμε κερδίσει  όλα τα παιχνίδια  2-0   σετ και  δυο  από  όλα  αυτά τα  σετ  (απέναντι  σε  πολύ  ισχυρές  ομάδες), με  6  και με  9  πόντους.

Καταλαβαίναμε  ότι  είμασταν  κοντά  στο  χρυσό  και  οτι  αν  τα  δίναμε  όλα  στο  τελικό   θα  το  “φορούσαμε”  στο  στήθος.  Κερδίσαμε  τελικά  με 2-1  σετ  τη  πρώτη  γερμανική  ομάδα για  φέτος  τις  Γκόλερ/Λούτβιχ.

Αφού  έγινε  η  απονομή  και  βγήκαν  οι  αναμνηστικές  φωτογραφίες,  πληροφορηθήκαμε  οτι  τα  θύματα  απο  τις  φωτιές  είχαν  αυξηθεί  και  οτι  η  Ελλάδα  καιγόταν. Αμέσως  τα  χαμόγελα  λιγόστεψαν  και  οι  πανηγυρισμοί  κόπασαν..Για  όλες  αυτές  τις  οικογένειες  λοιπόν  που  έχασαν  αγαπημένα  τους  πρόσωπα,  αφιερώσαμε  αυτή  τη  νίκη και  ελπίζουμε  να  χαμογέλασαν  ελάχιστα.

Δεν  προλάβαμε  ούτε  να  συζητήσουμε  τις  νίκες  μας  με  τους δικούς  μας  και μετά απο 1 μέρα  ταξιδέψαμε  για  Αγία  Πετρούπολη  για  το  προτελευταίο  Παγκόσμιο  της  χρονιάς.Τώρα  ειμαστε  εδώ  κατάκοπες   πρέπει να ομολογήσω ,  καταφέρνοντας να πάρουμε την 7η θέση μέχρι  τώρα , και  αδημονώντας  να  τελειώσει  αισίως  αυτό το  τουρνουά  για  να  γυρίσουμε  στην  Ελλάδα  να  ξεκουραστούμε.

Οπότε θα  τα  λέμε  με  όλους  σας  απο  κοντά. Σας  ευχαριστούμε  που  είσασταν  κοντα  μας   αυτό  το  καιρό  και  επίσης  για  τις  θερμές  σας  ευχές.